Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/13456 K.2015/17456

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, katılanın evine girerek evden bir kısım eşyalarla birlikte katılana ait aracın anahtarını da alarak evinin önünde duran aracı çalması şeklindeki eylemin, bir bütün halinde TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen ağır nitelikteki tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iki ayrı suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Katılanın ifadesine göre, 24/08/2007 günü saat gece 01.30 sıralarında evinin kapı ve pencerelerini kapatarak uyuduğu, sabah saat 07.00'de uyandığında evdeki bazı eşyalarla aracının çalındığını farkettiğinin anlaşılması karşısında; suçun işlendiği zaman diliminin kesin olarak bilinmemesi nedeniyle “kuşkudan sanık yararlanır” kuralı uyarınca eylemin gündüz gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gibi suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesiyle artırılması,

yine konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken anılan Kanun’un 116/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 116/4. maddesi gereğince fazla cezaya hükmolunarak yazılı şekilde hüküm kurulması,