Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/1354 K.2018/748

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/516 esas, 2012/9 karar sayılı ilamına konu TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de.

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, bu kapsamda tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili uyarlama yargılaması yapılmak suretiyle Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2017 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlandığından bahisle sanık hakkında düşme kararı verildiği ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/246 esas,

2011/338 karar sayılı 13.07.2011 tarihinde kesinleşen TCK'nın 265/1. maddesi gereğince hükmolunan 5 ay hapis cezasından çevrili 3.000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyetin tekerrüre esas alınması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına,

“Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/246 esas, 2011/338 karar sayılı 13.07.2011 tarihinde kesinleşen TCK'nın 265/1. maddesi gereğince hükmolunan 5 ay hapis cezasından çevrili 3.000 TL adli para cezasına mahkumiyeti nedeni ile sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58/6. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın 116/2-4. maddesi yerine aynı Kanun'un 116/1 maddesi olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş; TCK'nın 116/2-4. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca 1 kat artırım yapılırken 2 yıl 12 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, daha sonraki uygulamalar nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

IV-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıklar hakkında, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesi uyarınca ayrı ayrı hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat oranında artırım yapılırken ayrı ayrı 2 yıl 12 ay hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu ayrı ayrı 3 yıl hapis cezasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Sanık ... hakkında adli sicil kaydında yer alan Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/516 esas, 2012/9 karar sayılı ilamına konu TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de.

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, bu kapsamda tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili uyarlama yargılaması yapılmak suretiyle Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2017 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlandığından bahisle sanık hakkında düşme kararı verildiği ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/246 esas,

2011/338 karar sayılı 13.07.2011 tarihinde kesinleşen TCK'nın 265/1. maddesi gereğince hükmolunan 5 ay hapis cezasından çevrili 3.000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyetin tekerrüre esas alınması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in eşi ve sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesi uyarınca hükmolunan ayrı ayrı 1 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat oranında arttırım yapılarak, sanıkların ayrı ayrı 2 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına,