Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/13599 K.2015/16978

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Dosya içerisinde yer alan 25/10/2011 tarihli mühürleme tutanağından, sayacın tutanak tarihinden önce mühürlendiği anlaşılmakla, gerektiğinde tutanağı tanzim eden görevliler de dinlenerek, sanığın mührün konuluş amacına aykırı hareket edip etmediği hususu tespit edilerek sonucuna göre sanığın atılı mühür bozma suçundan hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi ,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip, anılan Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince;

sanığa, “şikâyetçi kurumun bilirkişi tarafından tespit edilen vergi ve cezalardan arındırılmış gerçek zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği” hususunda bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın karşılıksız yararlanma suçundan hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, ödeme ihtaratı yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,