Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/1500 K.2017/8030

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yaşı büyük sanığın cezaevinde 19.07.2013 tarihinde yapılan kalem sorgu zaptında, müdafi talep etmesi halinde ücretinin yargılama gideri sayılacağı ihtarında bulunulduğu, sanığın da müdafi talebinin olduğunu bildirmesi üzerine kendisine müdafi atandığı, sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durumunun da olmaması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K.sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında, konut dokunulmazlığı bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca hükmolunan 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat oranında arttırım yapılırken 12 ay hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 1 yıl hapis cezasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,