Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/15362 K.2015/21179

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 06/03/2014 tarihli gerekçeli kararın, Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesi uyarınca, sanık ..'in duruşmada bildirdiği en son adresine tebliğ edilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre doğrudan mernis adresine tebliğ edildiğinin ve yapılan bu tebliğ işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, karardan haberdar olmadığını bildiren sanığın, 02/04/2015 tarihli temyiz isteminin, öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içerisinde yer alan 19/08/2010 tarihli tutanakta, olay günü müştekilerin hırsızlık suçundan ihbarda bulunmaları üzerine , olaydan 8 gün önce gerçekleşen başka bir hırsızlık suçundan elde edilen görüntüler, müştekilere gösterilerek her iki sanığın teşhis edildiğinin belirtilmesi nedeniyle sanıklar hakkında kamu davası açıldığı,

ancak müştekilerin 23/02/2011 tarihli oturumda, sanık 'i ilk defa gördüklerini , teşhis ettikleri kişinin bu sanık olmadığını beyan ettikleri ve diğer sanık ..'nün de müştekiler ile yüzleştirilmesini istemesine rağmen, sanık ve müştekiler aynı duruşmaya getirtilmek suretiyle veya sanığın fotoğrafları üzerinden usule uygun herhangi bir teşhis işlemi yaptırılmadığı ve soruşturma evresinde, her iki sanık açısından müştekiler tarafından teşhis edildiğine ilişkin usule uygun teşhis evraklarının olmadığı anlaşılmakla, sanık . hakkında atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine,

sanık açısından ise usule uygun teşhis işlemi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,