KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2015/15772 E., 2015/15616 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Eylül 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2015/226311
- Mahkemesi
- Gönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 06/02/2014
- Numarası
- 2005/99 (E) ve 2014/57 (K
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık S.. P.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Gönen Asliye Ceza Mahkemesi'nin istemi üzerine müdafi olarak atanan Avukat S..
A..’un yüzüne karşı verilen 06/02/2014 tarihli hükmün, adı geçen müdafi tarafından yasal süresi içinde temyiz edildiği, ancak atanan müdafiden sanığın haberdar olmadığı, Dairemizin 02.04.2015 tarihli ilamı ile “mahkumiyet kararının usulüne uygun bir şekilde sanığa tebliğ edilmesi, sanığın ceza infaz kurumunda bulunması halinde 7201 sayılı Kanun’un 19. maddesine göre tebligat yapılması, zorunlu müdafinin temyizine onayı olup olmadığının sorulması, temyize onay vermesi veya temyiz dilekçesi sunması halinde dosyasına eklendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesine” karar verilerek dosyanın mahkemesine iade edildiği,
iade üzerine mahkemece usulüne uygun yapılan tebligata rağmen sanığın “mahkemenin vermiş olduğu kararı temyiz etmek istemediğini” beyan ederek kararı temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 sayılı kararında da belirtildiği üzere, “kendisine zorunlu müdafi atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz” hükmü gereğince, kendisine atanan zorunlu müdafiden haberdar olmayan sanığa Dairemizin ilamı doğrultusunda gerekçeli karar ile birlikte zorunlu müdafinin temyizine onay verip vermediği hususunu mahkemeye bildirmesine dair ihtarlı tebligat tebliğ edilmiş olup, sanığın kararı temyiz etmediği anlaşıldığından zorunlu müdafinin hukuken geçerli olmayan temyiz isteminin REDDİNE,
2- Sanık Ş.. O.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2015/15772, K. 2015/15616, 15 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama