Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/15913 K.2015/15612

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar B.. A.., M.. A.. ve S.. Ö.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıkların hırsızlık eylemini gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen sanık M.. A.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamış olması; Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık B.. A.. hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması ve 5237 sayılı TCK’nın 142/2-g maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından aynı Kanun’un 143. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılırken 6 yıl 8 ay yerine 5 yıl 20 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık M.. G.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, sanık Bayram ile aynı köyden arkadaş olması nedeni ile telefonla görüştüğünü, çobanlık yaptığı mera ile hayvanların çalındığı ağılın birbirine çok yakın olduğunu, aynı baz istasyonundan sinyal aldığını beyan etmesi karşısında; üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğine dair, kullanmakta olduğu cep telefonunun suç tarihinde olay mahallinde sinyal vermesi dışında mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde kararda tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,