Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/1608 K.2017/8379

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun bina eklentisi niteliğindeki okul bahçesinde direksiyon kilidi ile kilitlenerek park edilmiş olan motosikleti çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesinden hüküm kurulması, her iki fıkrada öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamış, mağdurların motosikletinin tanık ...’nın haber vermesi üzerine... isimli işyerinde kendilerine iade edilmesi nedeniyle olayda rızai bir iadenin söz konusu olmadığı,

bu nedenle etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlara karşı hırsızlık suçundan TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğa TCK’nın 142/1-e maddesi gereğince tayin olunan cezadan yaş küçüklüğü nedeniyle aynı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığı halde, uygulama maddesinin 31/2. olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş,

dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,