Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/16142 K.2018/8099

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Şikayetçi ...'e yönelik mala zarar verme suçundan açılan davayla ilgili olarak mahkemesince zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I- O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde

O yer Cumhuriyet savcısının, 28/11/2013 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/2. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 21/01/2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Sanığın, şikayetçiler ..., ... ve ...'e karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından, şikayetçiler ..., ..., ... ve ...'a karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma suçlarından ve mağdurlar ... ve ...'a karşı silahla tehdit suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Şikayetçi ...'in soruşturma aşamasında alınan beyanı ve 13/05/2008 tarihli olay yeri tespit tutanağına göre, şikayetçi ...'in evden ayrılırken paspas altına bıraktığı giriş kapısı anahtarının kullanılarak hırsızlık suçunun işlendiği olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması ile;

dosya kapsamına göre şikayetçilere karşı konut dokunulmazlığını bozma suçlarının birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezaların 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış;

sanığın istinabe mahkemesinde 12/06/2013 tarihli duruşmada alınan ifadesi sırasında, sanığın eylemlerine 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanma ihtimaline karşı sanığa ek savunma hakkı tanındığından tebliğnamedeki “B-), 1-, a-) no'lu” bozma düşüncesi ile;

şikayetçi ...'a karşı konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden taraflara uzlaşmak isteyip istemedikleri sorulmamış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/6-1142 E., 2013/17 K. sayılı ve 22/01/2013 tarihli kararında da belirtildiği gibi konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi halinde, anılan suç uzlaşma hükümleri kapsamından çıkmış olacağından, tarafların uzlaştırılması girişiminde bulunulmadan hüküm kurulmasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki “B-), 4-,c-) no'lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiş.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

III- Sanığın, şikayetçiler ... ve ...'ın müşterek ikametlerinde gerçekleştirilen mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında kurulabileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, bu itibarla sanık hakkında iddianame içeriğine göre şikayetçiler ... ve ...'a karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kamu davası açıldığı ancak mala zarar verme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,