Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/16173 K.2017/5118

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, apartman içresinde daire kapısının önünde bulunan suça konu eşyayı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 141. maddesi gereği hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2008 gün ve 2007/665 esas, 2008/1253 karar sayılı ilamı ile hükmolunan hapis cezasının infaz edildiği 17/11/2009 tarihinden dava konusu suçun işlendiği 05/01/2013 tarihine kadar 3 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,