KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2015/16206 E., 2015/19883 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2012/159988
- Mahkemesi
- Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 03/05/2012
- Numarası
- 2012/102 (E) ve 2012/338 (K
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 5237 sayılı TCK.'nun 50.maddesinin 3.fıkrasında, daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği öngörülüp, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106.maddesinin 4.fıkrasında da, “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” şeklinde düzenleme yapıldığından,
5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, açıklanan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı sonucuna varılmakla, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmolunan seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmemesi halinde,
maddede öngörülen diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına hükmolunması gerekeceği halde hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına ve sanığın bu konuda uyarılmasına karar verilmesi,
2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesinde düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin, aynı Kanun'un 11.maddesi uyarınca, ancak ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanması mümkün olduğunun, ceza sorumluluğu olan ve mahkumiyetine karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2015/16206, K. 2015/19883, 4 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama