Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/16437 K.2015/17853

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında “hırsızlık” ve “mala zarar verme” suçlarından verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümlü ..... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen erteli hapis cezası içeren mahkûmiyetine dair hükmün kesinleşmesinden sonra, 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi gereğince erteli cezanın aynen infazına dair kararın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101. maddeleri uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlünün temyiz dilekçesinin, itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında “işyeri dokunulmazlığının ihlali” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ..... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2 maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan ve aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,