Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/16475 K.2018/910

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; katılanın eşinin saat 19:30 sıralarında komşuları tarafından evin etrafında insanlar olduğuna dair bilgi verdiklerini beyan ettiği, tanıklar ... ve ...’ın da olay günü saat 19:30’da katılanın haber vermesi üzerine suça konu ikamete gittiklerinde sanığı balkondan atlarken gördüklerini ifade ettikleri, UYAP'tan alınan ...’in doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 19:18’de başlayıp, saat 05:29’da sona erdiği, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından;

sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca hükmolunan 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat oranında artırım yapılırken 12 ay hapis cezası yerine, 1 yıl hapis cezasına karar verilmesi daha sonra yapılan indirim sonucu sonuç ceza doğru olarak hesaplandığından bozma nedeni yapılmamış.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;