Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/16684 K.2015/19696

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Müşteki S..

D..'e karşı işlenen hırsızlık suçunda, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetildiğinde, somut olayda;

sanığın, şikayetçinin evine girip bir adet fener çalması biçimindeki eyleminde, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar eşya alma durumu bulunmadığından 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca verilen altı ay hapis cezasından TCK'nın 119/1-c maddesiyle bir kat arttırım yapıldığında, hapis cezasının on iki ay olacağı gözetilmeden bir yıl hapis cezasına hükmolunması,