Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/16919 K.2015/22282

Hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu nun 142/1 -b, 143, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

3 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin TORBALI 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2011 tarihli ve 2010/437 esas, 2011/23 sayılı kararını müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlediğinden bahisle önceki hüküm açıklanarak 5237 sayılı Kanun’un 142/1 -b, 143, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Mahkemenin 13/03/2014 tarihli ve 2013/532 esas,

2014/174 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08/09/2015 gün ve 2015-18390/58997 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/10/2015 gün ve 2015/313906 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası,

birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi gereğince suça sürüklen çocuk hakkında verilen hapis cezasının seçenek yaptırıma çevirme zorunluluğunun gözetilmemesi nedeniyle, kanun yararına bozma istemi yerinde