Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/16993 K.2016/3898

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık müdafiinin, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın mahkemece savunmasının alındığı 05/11/2009 tarihli duruşmada, müdafii istemediğini belirttiği gibi 5271 sayılı CMK'nın 150/2-3. maddesi gereğince de sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı ve bu itibarla müdafiinin hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Sanığın, hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suçun işlendiği yerin inşaat işçileri olan müştekilerin kaldığı yatakhane olduğu, suçun işlendiği sırada müşteklerin yatakhanede uyudukları ve sanığın da alınan savunmalarına göre bu hususları bildiği, bu nedenle suça konu eşyaların birden fazla kişiye ait olabileceğini bilebilecek durumda olduğu anlaşılmakla, tebliğnamenin 1 nolu bozma düşüncesine; yine sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan ....Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/2-72 E-K sayılı ilamının infaz tarihinin 18/01/2009 olduğu, bu nedenle tekerrüre esas alınabileceği anlaşılmakla, tebliğnamenin 2 nolu bozma düşüncesine katılınmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;