Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/17010 K.2015/23755

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından verilen 27/09/2011 tarih ve 2010/545 Esas – 2011/507 Karar sayılı mahkumiyet kararının 01/11/2011 tarihinde kesinleşmesinin ardından sanık tarafından cezaevinden gönderilen 22/02/2012 tarihli dilekçe ile eski hale getirme isteğinde bulunulması üzerine, mahkemece 27/02/2012 tarihli ek kararla sanığın eski hale iade ve temyiz talebi hususunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay ilgili ceza dairesine gönderilmesine karar verildiği,

akabinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği, iade kararının yalnızca elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan verilen 03/07/2014 tarih ve 2012/638-2014/653 sayılı karara karşı katılan vekili tarafından yapılan temyiz başvurusunun yanı sıra, mühür bozma suçundan verilen 27/09/2011 tarih ve 2010/545 Esas – 2011/507 Karar sayılı mahkumiyet kararına karşı sanık tarafından yapılan temyiz istemi ile ilgili tebliğnamede görüşe yer verilmediği anlaşıldığından;