Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/18091 K.2016/6950

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanıklar ... ve ...'in eski hale getirme ve temyiz taleplerinin incelenmesinde

Yoklukta verilen 24.03.2015 tarihli gerekçeli kararın, sanıkların aynı zamanda mernis adresleride olan bilinen son adreslerinde sanık ...'ye 21.04.2015 tarihinde, sanık ...'e 17.04.2015 tarihinde usulüne uygun biçimde tebliğ olunduğunun anlaşılması karşısında, sanıkların geçerli bir sebebe dayanmayan eski hale getirme istemi ile 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonraki 06.07.2015 havale tarihli temyiz istemlerinin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık ...'in temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

III- Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143/1 maddesi uyarınca 1/3 oranında arttırım yapılırken 2 yıl 16 ay hapis cezası yerine, 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

aynı Yasa'nın 62/1 maddesi uygulanması sonucu netice cezanın 2 yıl 9 ay 10 gün olarak doğru tayin olunması karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamış, Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesindeki "malın değerinin azlığı' kavramı ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerlik bulunmadığı, "değer azlığının" 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma halinde, olayın özelliği ve falin kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda sanıkların kapısını kırarak girdikleri yakınana ait kıraathaneden gerçekleştirdikleri hırsızlık suçundan, suçun işlenmesindeki özellikler ve sanığın suç işleme kastına göre 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.