Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/18102 K.2018/3557

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılan kurum görevlisi ...'ın saat 05.30'da hırsızlık alarmı çaldığına dair beyanı ve Uyap sisteminden suç tarihinde güneşin saat 06.53'de doğduğunun anlaşılması karşısında atılı hırsızlık suçunun gece vakti işlenmiş olmasına karşın TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılan kurum görevlisi ...'ın saat 05.30'da hırsızlık alarmı çaldığına dair beyanı ve Uyap sisteminden suç tarihinde güneşin saat 06.53'de doğduğunun anlaşılması karşısında atılı hırsızlık suçunun gece vakti işlenmiş olmasına karşın TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte birden fazla ilam bulunan sanık ... hakkında, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek en ağır cezaya konu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,

b)Sanık ...’ın adli sicil kaydında yer alan, Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2008 tarih, 2007/371 Esas – 2008/196 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin suçun işlendiği tarihten sonra olduğu, suç tarihinden sonra kesinleşen hükümlülüklerin tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, sanığın tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu gerekçesiyle, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında kurulan hüküm fıkralarından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak, sanık ... hakkında “Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 01/04/2008 tarihinde kesinleşen 2007/393 E. - 2008/37 K. sayılı ilamı ile 1 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasını” içeren mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Olaya ilişkin görgü ve bilgisine başvurulan katılan kurum görevlisi ...’ın katılımıyla gerçekleştirilen ve düzenlenen 21.02.2012 tarihli teşhis tutanağı ile 11.01.2013 tarihli teşhis tutanağı arasında çelişki bulunması, duruşma aşamasında anılan teşhis işlemlerine dair ...’ın açık ve net beyanının bulunmaması karşısında, sanık ...'nın aynı oturumda hazır edilerek, tanığa canlı teşhis yaptırılması, bunun mümkün olmaması halinde ise sanık ...’nın teşhise elverişli fotoğrafları temin edilip tanığa gösterilerek usulüne uygun olarak yaptırılacak teşhisin sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,