Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/1826 K.2018/851

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderleri toplamının, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu durumda Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının,

terkin edilmesi gereken miktardan çok olması durumunda ise yargılama giderlerinin sanıklardan tahsilinin; ayrıca sanık ...’in tekerrüre esas alınan Gölbaşı Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilmiş 2011/459 esas-2012/126 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesinde yazılı ''mala zarar verme'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında,

tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanık ... hakkında daha ağır cezayı içeren Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.09.2012 tarih ve 2012/400 esas – 2012/527 karar sayılı kararı tekerrüre esas alınması gerekirken, Ankara 11.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29.11.2011 tarih ve 2010/1430 esas – 2011/1609 karar sayılı kararının mükerrirliğe esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;