Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/18471 K.2016/1041

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlünün ve müdafiinin yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, hükümlüye ve müdafiine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, temyiz istemi bulunmadığından mahkumiyet hükmünün kesinleştirilerek infaza verildiği; hükümlü müdafii olduğunu beyan eden Av. ...'ün 18/01/2013 havale tarihli dilekçesi ile yalnızca eski hale getirme ve infazın durdurulması talebinde bulunduğu, mahkemece 22/01/2013 tarihli ek karar ile eski hale getirme talebinin reddine karar verildiği,

hükümlü müdafiinin 23/01/2013 havale tarihli itirazı üzerine Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2013 tarihli kararı ile müdafiinin eski hale getirme ve hükmün temyizi niteliğindeki istemlerini inceleme görevinin Yargıtay'a ait bulunduğu gerekçesiyle itiraz konusunda karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın mahkemesince Yargıtay'a gönderilmesine karar verildiği, yine Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin de 21/02/2013 tarihinde benzer şekilde karar verdiği, bunun üzerine mahkemece dosyanın Yargıtay'a gönderildiği,

ancak hükümlü müdafiinin, mahkemeye sunduğu 18/01/2013 havale tarihli dilekçesinin sadece eski hale getirme istemi niteliğinde olduğu ve temyiz istemi içermediği, her ne kadar mezkur dilekçe başlığında hükümlünün adı temyiz eden olarak yazılmışsa da, yine hükümlü müdafiinin 11/02/2013 ve 13/02/2013 havale tarihli dilekçelerinde, 18/01/2013 ve 22/01/2013 tarihli dilekçelerinde temyiz talebinin olmadığı halde sehven temyiz eden olarak yazdığını belirttiğinin anlaşılması karşısında.