Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/1855 K.2018/675

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın Kandıra İlçesi ... Mahallesinde ikamet ettiği ve hayvancılık işiyle uğraştığı, şikayetçinin her 15 günde bir ikamet ettiği İzmit İlçesinden sanığın ikametine gelerek süt satın aldığı, olay tarihinde yine şikayetçinin sanıktan süt satın almak için sanığın Kandıra İlçesi ...

Mahallesinde bulunan ikametine geldiği, şikayetçinin kendisine yapılan davet üzerine ikametin içerisine girdiği, çantasını oturduğu oda içerisinde bırakarak lavaboya gittiği ve lavabodan döndükten sonra sanığın çantasından cep telefonunu aldığını gördüğü, sanıktan cep telefonunu istediği, sanığın şikayetçiye "sen dışarıda bekle, ben sütünü getireceğim, telefonunu da alırsın" dediği, şikayetçinin dışarı çıktıktan sonra kapıyı içeriden kitleyerek şikayetçiye telefonu vermediği iddiası ile açılan davada;

sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde şikayetçinin akşam üzeri geldiğini ve o gece kendi ikametinde kaldığını, sabah evden ayrılırken cep telefonunu evde unuttuğunu savunmuş ise de; şikayetçinin polis merkezine müracaatı ile polis merkezine çağrılan sanığın telefonu teslim ettiğinin anlaşılması ve şikayetçinin soruşturma ve kovuşturma aşamasında sanığın hırsızlık suçunu işlediğine dair ısrarlı ifadeleri karşısında; oluşa, ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamındaki hırsızlık suçunu işlediği sabit olduğu halde, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,