Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/187 K.2017/12521

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılıktan dolayı açılmış bir dava ve temyiz incelemesine konu olabilecek bir hüküm bulunmaması karşısında; o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- O yer Cumhuriyet savcısının ve üst Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Ancak;

a) Sanık hakkında uygulanan kanun maddesinin fıkra numarasının kararda gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

b) Sanık hakkında tekerrüre esas olmayan Sincan 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 02.02.2012 tarih ve 2012/335 E. ve 2012/ 533 K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının tekerrüre esas alınması,