Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/1896 K.2017/7966

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sanığın 09/01/2013 tarihli duruşmada ifadesinin alınması sırasında bildirmesi nedeniyle bilinen son adresi olan “... sok. No... Merkez / Şanlıurfa” adresine tebliğe çıkartılmadan doğrudan adres kayıt sistemindeki adresine 7201 sayılı T.K.'nın 21. maddesine göre tebliği geçersiz olduğundan sanığın öğrenme üzerine verdiği 31/03/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.