Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/2059 K.2018/433

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesi uygulanarak belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezalarında aynı Kanun'un 119/1-c. maddesi uyarınca bir kat oranında arttırım yapıldığında hapis cezalarının 2 yıl 12 ay olacağı gözetilmeden 3 yıl hapis cezasına hükmolunması daha sonra yapılan indirimler sonucu belirlenen sonuç cezaların doğru olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.