Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/2252 K.2015/7773

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosyanın dairemizce 27.07.2012 tarihinde karşılıksız yararlanma suçu yönünden iade edildiği ve bu suçtan verilen 31.12.2012 tarihli beraat hükmünün temyiz edilmeden kesinleştiği belirlenmekle;

Mühür bozma suçundan 01.10.2009 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın 10.11.2009 günlü temyiz istemi nedeniyle yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, mahkemece alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini sırasında gösterilen gerekçe yasal ve yeterli bulunduğundan, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine katılınmamıştır. Ancak;

1- 26.08.2008 ve 06.11.2008 tarihli suç tutanaklarından dolayı ayrı ayrı iddianamelerle kamu dava açılmış ise de, tutanakların zaman aralığı ve ilk tutanaktan dolayı dava açılmadan, ikinci tutanağın düzenlenmiş olması dikkate alınarak, eylemlerin TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suç oluşturacağı gözetilmeden, iki ayrı suçtan hükümlülük kararı verilmesi,

2- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde sayılan koşulların değerlendirilip, buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, mühür bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanığın daha önce herhangi bir mahkumiyetinin bulunmadığı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 231/6. maddesinin (b) bendinde belirtilen, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” koşulunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,