Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/2438 K.2015/6668

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanığın 13/09/2004 ve 18.10.2004 tarihli eylemlerine ilişkin karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/ilk ve 274. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun’un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 13.09.2004 ve 18.10.2004 tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanığın 16/05/2006 tarihli eylemine ilişkin karşılıksız yararlanma suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Sanığın 16/05/2006 tarihli eylemine ilişkin mühür bozma suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında yasal şartları oluştuğu halde, 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükme esas alınan 16.05.2006 tarihli eylem ile zincirleme suç kapsamında değerlendirilen 13/09/2004 ve 18/10/2004 tarihli eylemler arasında 1 yıl 6 ay zaman farkı gözönüne alındığında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,