Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/3099 K.2015/4338

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-) Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 03.05.2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine iade edilmesine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.08.2012 tarihli yazısının sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusunun geçerli olduğu anlaşılmakla,

Mühür bozma suçundan sanığın mahkumiyetine dair 03.05.2012 tarihli hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamayacağının belirtildiği, hüküm tarihine göre sanık hakkında mühür bozma suçundan hükmolunan cezanın miktarı ve türü dikkate alındığında, söz konusu hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-) Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan kurum tarafından kaçak kullanım bedelinin 46.202,50 TL olarak bildirildiği, ancak bilirkişi tarafından vergisiz ve cezasız olarak normal tarifeye göre kurumun gerçek zararının 16298 TL olarak hesaplandığının anlaşılması karşısında, “bilirkişi tarafından hesaplanan 16298 TL tutarındaki kurumun gerçek zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin

sanığa tebligat yapılması, ödeme konusunda makul bir süre verilmesi, sonucuna göre sanık hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, kuruma ödeyeceği miktar ile ilgili sanığa herhangi bir açıklama yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,