Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/3451 K.2015/4440

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Müşteki kurum vekilinin sanıklar hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 18/10/2012 tarihli, 2012/635 E. ve 2012/862 K. sayılı hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yöntemine uygun yapılan tebligata rağmen duruşmaya katılıp katılan sıfatını almayan müştekinin, sanık hakkında kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Müşteki kurum vekili ve sanık E.. Ö..'in mühür bozma suçundan kurulan 29/12/2010 tarihli, 2010/269 E. ve 2010/934 K. sayılı hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş müşteki kurumun, davadan yöntemine uygun olarak haberdar edilmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıktan şikayetçi olan ve hükmü temyiz eden şikayetçi kurum vekilinin katılma iradesinin açıkça anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.