Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/3678 K.2015/8776

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderildiği, ancak muhatabın gösterilen adresten taşındığı belirtilerek tebligat evrakının mahkemeye iade edildiği, bunun üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de; Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinde kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan kimseye, adresini değiştirdiği takdirde yeni adresini hemen tebliğ yaptıran kaza merciine bildirme yükümlülüğü getirilmiş, bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı öngörülmüştür.

Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Sanığın mahkemeye bildirdiği adreste daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından kendisine 35. maddeye göre yapılan bu tebliğ işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin 16/12/2013 tarihli temyiz isteminin, öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın savunmasında suça konu yerin A.G. isimli kişiye ait olduğunu, kendisinin bu şahsın yanında usta başı olarak çalıştığını beyan etmesi karşısında, 05/01/2012 tarihli kolluk raporu ile belirtilen adreste sanığın suç tarihinde elektrikçi olarak çalışıp çalışmadığının tespit edilemediği belirtilmiş ise de, suça konu işletmenin kime ait olduğu vergi dairesinden sorulup, A. G.isimli kişi tanık olarak dinlenilmeden ve sanığın suça konu yerde işçi olup olmadığına ilişkin sosyal güvenlik kaydı getirtilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suça konu işletmeyi sanığın işlettiğinin belirlenmesi halinde; katılan kurum tarafından kaçak kullanım bedelinin 2.487,24 TL olarak bildirildiği halde, dosya içerisindeki bilirkişi raporu ile kurumun gerçek zararının, vergisiz ve cezasız olarak normal tarifeye göre toplam 1.158,31 TL olarak hesaplandığının anlaşılması karşısında; sanığa “şikayetçi kurumun bilirkişi tarafından hesaplanan 1.158,31 TL tutarındaki zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin usulüne uygun olarak bildirimde bulunularak,

makul bir süre verilip sonucuna göre hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,