KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2015/3800 E., 2015/8113 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2013/152213
- Mahkemesi
- Suruç Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 05/02/2013
- Numarası
- 2010/787 (E) ve 2013/154 (K
- Suç
- Karşılıksız yararlanma
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Katılan vekilinin sanık M.. A.. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2- Katılan vekilinin sanık M. F. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, katılan kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği değerlendirilerek,
31.12.2010 ve 06.05.2011 tarihli bilirkişi raporlarında zarar hesaplanırken toplam zarara vergi tutarının dâhil edildiği anlaşılmakla, bilirkişiden katılan kurumun vergisiz ve cezasız gerçek zararının tespitine ilişkin ek rapor alınarak,
sanığa "bilirkişinin belirlediği kurum zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin, ödenmesi gereken zarar miktarını açıkça içeren bir bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2015/3800, K. 2015/8113, 20 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama