Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/3832 K.2015/8105

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip,

sanığın temyiz dilekçesi ekinde katılan kurumdan aldığı borcunun olmadığına ilişkin yazı ibraz ettiği dikkate alınarak öncelikle katılan kurumdan zararın giderilip giderilmediğinin sorulması, zarar giderilmemişse katılan kurumun talep ettiği zarar miktarının içinde vergi ve cezaların da bulunduğu dikkate alınarak,

katılan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınarak sanığa "bilirkişinin hesapladığı kurum zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin ödenmesi gereken zarar miktarını açıkça içeren nitelikte bir bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden,

ödenmesi gereken zarar miktarını açıkça içermeyen nitelikteki bildirimle yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,