Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/4142 K.2015/11557

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan 18/05/2010 tarihli mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından temyizi üzerine, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/07/2012 tarihli iade kararı sadece karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümle ilgili olup, konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan 18/05/2010 tarihli karar hukuki varlığını devam ettirmesine rağmen konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan 24/01/2013 tarihli ikinci hükmün yok hükmünde olduğu,

sanığın 24/01/2013 tarihinde karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminde bulunmadığı,ancak sanığın komşusu olan müştekinin sayacından geçtikten sonra evine hat çektiği, eyleminin, sanık ile müşteki arasında abonelik ilişkisi kurulması mümkün olmadığından TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunu oluşturmadığı gibi,

ekonomik bir değer taşıyan her türlü enerjinin de taşınır mal sayılacağına dair TCK'nın 141. maddesinin 2. fıkrasının da 6352 sayılı Kanun'un 105. maddesi ile yürürlükten kaldırılması nedeniyle hırsızlık suçunu da oluşturmadığı ve eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verildiği, bu hususta kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görüldüğü belirlenerek konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan 18.05.2010 tarihli hükme yönelik yapılan incelemede;