Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/4353 K.2015/8136

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yoklukta verilen 22/12/2008 tarihli karar, 18/02/2009 tarihinde sanıkla aynı çatı altında oturduğunu beyan eden annesi C.

G.'e yöntemine uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın söz konusu kararı bir haftalık yasal süreden sonra 27/02/2009 tarihinde temyiz ettiği, bu bakımdan temyiz isteminin reddine dair ek kararın isabetli olduğu, ayrıca 22/12/2008 tarihli kararda yasa yolunun doğru gösterildiği, her halukarda sürenin tebliğ ile başlayacağı, sanığın yanıltılmasının söz konusu olmadığı, ek kararın temyiz üzerine dosya dairemize geldikten sonra incelenmesi gerekirken 6352 sayılı Yasa nedeniyle gönderme kararı verildiği,

bu bakımdan gönderme kararından sonraki işlemlerin hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu belirlenerek 30/03/2009 tarihli, 2007/81 Esas ve 2008/364 K. sayılı temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;