Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/4390 K.2015/8133

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıklar hakkında şikayetçi olduğunu belirten müşteki kurum vekiline davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayarak, CMK'nın 234 ve 238/2. maddelerine aykırı davranıldığı anlaşılmakla, atılı suç nedeniyle suçtan zarar gören sıfatı bulunan ve sanıklardan vekili aracılığıyla şikayetçi olduğunu belirten müşteki kurumun hükmü temyiz etmekle katılma iradesini gösterdiği kabul edilip CMK'nın 237. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanıklar hakkında, 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, geçici bir dönemi kapsayan bu düzenleme nedeniyle verilen kararların 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesi ile TCK'nın 168. maddesine eklenen 5. fıkrasında öngörülen sanıkların etkin pişmanlık hükmünden ikiden fazla yararlanamayacağına ilişkin sayı kısıtlaması kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmadığından,

6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kararların 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesi ile TCK'nın 168. maddesine eklenen 5. fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünden sanıkların kaç kez yararlandığının denetlenmesine olanak sağlayan ve 6352 sayılı Kanun'un 103. maddesi ile 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 6. maddesine eklenen 2. fıkra kapsamında adli sicile kaydedilmesi gereken kararlardan olmadığı gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak ve ceza verilmesine yer olmadığına dair karara göre daha lehe olduğu kabul edilerek sanıkların beraatlerine karar verilmesi,