Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/4542 K.2015/9527

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi uyarınca kesinleşmiş mahkumiyet hükümlerinde uyarlama yargılamasının her zaman yapılabileceği olanaklı görülmüştür. 1- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 11/06/2013 gün ve 2012/572 Esas ve 2013/485 Karar sayılı karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın 02/11/2011 gün ve 2011/510 Esas - 2011/170 Karar sayılı karara karşı 02/03/2012 günü temyiz talebinde bulunduğu, mahkemesince temyizin süresinde olmaması nedeniyle, süre yönünden 02/03/2012 günlü kararla temyiz isteminin reddine karar verildiği, sanık tarafından anılan red kararının süresinde temyizi üzerine temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtaya gönderilmesi aşamasında, 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca uyarlama yargılaması yapılması için dosyanın iadesi üzerine,

uyarlama yapılarak 11/06/2013 gün ve 2012/572 Esas, 2013/485 Karar sayılı yeni bir karar verilmişse de, temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle dosyanın iade edilmeyip, ilgili Ceza Dairesince temyiz isteminin reddine ilişkin 02/03/2012 günlü red kararının onanması suretiyle kesinleştirilmesi gerekirken, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sehven iadesi üzerine verilen 11/06/2013 günlü karar bu nedenle hukuki değerden yoksun olup, yok hükmünde olan kararın temyizi olanaklı olmadığından, sanığın bu karara yönelik temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,