Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/488 K.2017/7179

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesinin 1. fıkrasına göre öncelikle 17.04.2013 tarihli ifadesinde bildirmiş olduğu en son adresine tebliğ edilmesi gerekirken, aynı Kanunun 21. maddesinin 2. fıkrasına göre doğrudan adres kayıt sistemindeki adresine tebliğ edildiği ve bu şekilde yapılan tebligatın usulsuz olduğu belirlenerek mahkemenin 2012/269 Esas, 2013/590 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme;

TCK’nın 142/1-b ve 143/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 9 ay 20 gün yerine, 1 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.