Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/5015 K.2018/444

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların tüm aşamalarda, birbirleriyle çelişmeyen anlatımlarda bulunarak atılı suçları işlemediklerini savunmaları karşısında, aralarında herhangi bir menfaat çatışmasının bulunmadığı gözetilerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Tanık ...’ın olayı görmediğini, suça sürüklenen çocukları yolda yürürken gördüğünü belirtmesi, suça sürüklenen çocukların aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, yüklenen suçu işlediklerine ilişkin, mahkumiyetlerine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetilerine karar verilmesi,