Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/5392 K.2015/6806

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında konut dokunulmazlığını bozma olarak yazılan suç isminin mala zarar verme olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, kilitli haldeki aracın arka camını yerinden sökerek içerisinden ses sistemini çalması şeklindeki eyleminin; suçun işlendiği 20.09.2014 tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendine uyduğu gözetilmeden, aynı madde ve fıkranın (d) bendi ile hüküm kurulması,

2- Suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında 20.03 ile 05.38 saatleri arasındaki zaman diliminin gece sayıldığı, mağdurun ifadesine göre suçun saat 22.30 ile ertesi günü saat 06.30 arasında işlenmiş olduğu, sanığın ise suçun işlendiği saat konusunda bir ifadesinin bulunmadığı dikkate alındığında, suçunu ikrar eden sanıktan da sorulmadan,

5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi gereğince suçun gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan anılan Yasa'nın 143/1. maddesi ile hırsızlık suçundan verilen cezadan artırım yapılması ve suç saatine ilişkin kabule göre de; suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 63. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca “yarı oranında” artırım yapılması gerekirken ¼ oranında artırım yapılması,

3- Mağdurun zararının kovuşturma aşamasında giderilmesi nedeniyle TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen cezanın yarısına kadarının da indirilmesi olanaklı olduğu halde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden ¼ oranında indirim yapılması,

4- Mağdurun 18.12.2014 tarihli oturumda zararının sanık tarafından karşılandığını söylemesi karşısında, etkin pişmanlığa ilişkin TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Mağdurun zararının giderildiğini belirtmesi ve sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...yasal açıdan şartları bulunmadığından...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

6- Sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek mala zarar verme suçundan hükmolunan cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, “yasal açıdan şartları bulunmadığından” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,