Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/5462 K.2015/9319

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Hapis cezası ile mahkum edilen sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de; bu hususun hapis cezası ile hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.05.2009 gün ve 2009/6-80-123 sayılı kararı ve dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesinde belirtilen ‘özel becerinin’ elde veya üstte taşınan eşyanın alınması hali ile sınırlı olduğu, yasa koyucunun 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan “şahsi çeviklik suretiyle hırsızlık” suçuna benzer bir düzenlemeye 5237 sayılı TCK’da yer vermediği, sanığın hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bu konudaki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun uzlaşma kapsamında bulunduğu gözetilerek, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca taraflara hakları hatırlatılarak, anılan yasa hükümlerine göre sanığa ve şikayetçilere uzlaşmak isteyip istemedikleri sorulup, uzlaşma olanağı tanınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,