Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/5538 K.2017/2664

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü mağdurun ve tanığın saat 17.30'da olayın olduğunu beyan etmeleri ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 16.56'da başladığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu gece vakti gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın şikayetçinin elinde bulunan parayı ani bir hareketle çekerek alıp kaçması biçimindeki eyleminin, TCK’nın 142/2-b maddesinde tanımlanan elde taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden,

aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın sabıkasında yer alan ilamlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden iki ayrı ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan.