Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/5680 K.2015/9385

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık U.. E.. müdafiinin duruşmalı inceleme istemi üzerine, hırsızlık suçundan hükmolunan hapis cezası süresine göre CMK'nın 299. maddesi uyarınca temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına karar verilip, 30.04.2015 günü Yargıtay Cumhuriyet savcısı V. K. ve sanık müdafii Av. H.S. Ö.'in katılımıyla gerçekleştirilen ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesini tekrarlayarak savunmada bulunup, müvekkili hakkındaki hükmün bozulmasını talep ettiği, Yargıtay Cumhuriyet savcısının da tebliğname içeriğini tekrar ederek, ayrıca sanık B.. K..'ın mala zarar verme suçundan beraatine karar verilmesi isteminde bulunduğu duruşma sonunda dairemiz kararının aynı gün açıklanmasına karar verildiği belirlenmekle yapılan incelemede;

1- Sanıklar Ö.. A.., H.. E.. ve U.. E.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazları nedeniyle yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Tüm sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal, sanık B.. K.. hakkında ayrıca mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Sanık U.. E..'un talimatla Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesince savunması alınırken, sorgusundan önce ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediğinin sorulmaması suretiyle CMK'nın 196/2 maddesine aykırı davranılması,

b) Sanık Ö.. A..'ın soruşturma sırasında müdafi huzurunda ve Sulh Ceza Mahkemesince yapılan sorgusunda, sanık H.. E..'in de, gerek Cumhuriyet savcılığında, gerekse sorgusu sırasında, iş yerinin asma kilidini yedek anahtarla açtıklarını belirtmeleri karşısında, haksız yere elde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiği anlaşılan hırsızlık eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesi kapsamında kalacağı gözetilmeden, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa'nın henüz yürürlüğe girmemesi nedeniyle uygulanma olanağı da bulunmayan aynı maddenin 2.fıkrasının (h) bendi ile uygulama yapılması,

c) Katılanın, 21.06.2014 günü saat 13.30'da iş yerini kapatıp, 23.06.2014 günü 06.40'da geldiğinde hırsızlık olayını farkettiğini belirtmesi, yaz saati uygulamasına göre güneşin 19.08'de batıp, gece vaktinin 20.08'de başlaması ve sanıkların aşamalarda eylemin gündüz saatlerinde gerçekleştirildiğine ilişkin beyanları ile tanık H. T.'ın ifadesine göre zincirleme suç oluşturan her iki eylemin gece vakti gerçekleştirildiğine ilişkin kanıtlar gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezalarda TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılıp, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan da TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

d) Dosya içeriğinden ve diğer sanıkların beyanlarından hırsızlık eylemine, kalan malzemelerin yüklendiği ikinci gün katıldığı anlaşılan sanık B.. K..'ın, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığı halde, TCK'nın 43/1. maddesinin bu sanık yönünden de uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

e) Dosya içeriğine göre, sanıklar Ö., U. ve H.'ın 21.06.2004 tarihinde işledikleri hırsızlık suçu sırasında mala zarar verme suçunu da işledikleri, eyleme 2. gün olan 22.06.2014 tarihinde iştirak eden sanık B.. K..'ın mala zarar verme suçunu işlemediği anlaşılmakla sanık B.'in mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ

30.04.2015 tarihinde verilen işbu karar aynı gün Yargıtay Cumhuriyet Savcısı V. K. ve sanık müdafii Av. H. S. Ö. hazır olduğu halde tefhim olundu.