Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/5702 K.2017/10693

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın suç tarihinden önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması nedeniyle hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, .... Bakanlığı tarafından .....

Müdürlüğü’ne tahsis edilmiş fakat henüz herhangi bir kamu hizmeti yürütülmeyen kapısı kilitli, pencereleri açık ve atıl vaziyette olan boş binadan kablo çalmaya teşebbüs ettiği olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a maddesiyle hüküm kurulması, her iki bentteki suçun öngördüğü cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında mükerrirliğe esas alınan Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2010 gün ve 2010/33- 138 K. sayılı ilamında hırsızlık suçundan 5 ay 25 gün hapis, mala zarar verme suçundan 3 ay 10 gün hapis cezası olmak üzere iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, tamamı tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,