Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/5792 K.2018/2478

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde tekerrür hükümlerinin uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan sanık ve müdafiinin 27/03/2014 tarihli duruşmada "lehe olan yasa maddelerinin uygulanmasına” ilişkin istemleri, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı halde, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

2- Şikayetçi kolluktaki ifadesinde, işyeri çalışanlarının tanıdığı olan sanığın 20.02.2014 tarihinde gelerek kalacak yeri olmadığını ve şikayetçinin işyeri olan lokantanın üst katında kalmak istediğini ve kendisinin de sanığa kalabileceğini söylediğini belirttiğinin anlaşılması karşısında; atılı işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan sanık ve sanık müdafiinin 27/03/2014 tarihli duruşmada" lehe olan yasa maddelerinin uygulanmasına” ilişkin istemi, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı halde, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

b) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan tekerrüre esas alınan Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2010 tarihli 2008/953 Esas, 2010/550 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaştırma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,