Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/5875 K.2018/1429

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... müdafiine 07.04.2014 günlü ek kararın tebliğ edildiğine ilişkin dosyada tebligat belgesi bulunmadığından temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin itiraza tabi karara yasal süresinden sonra yapmış olduğu itiraz isteminin reddine dair 07/04/2014 gün ve 2013/743- 2014/178 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinde ve itiraz üzerine verilen karar kesin olup temyizi mümkün olmadığından bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddine ilişkin hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın soruşturma evresinde etkin pişmanlık göstererek katılanın zararını gidermesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden aynı maddenin 2. fıkrası ile indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,