Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/5936 K.2017/9644

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Sanığın, olaydan yaklaşık 1 ay kadar evvel tanıştığı ve duygusal anlamda yakınlaşma yaşadıkları 17 yaşındaki mağduru, birlikte kaçıp evlenebilmeleri için paraya ihtiyaçları olduğunu söyleyerek evindeki para ve altınları alıp kendisine vermesi hususunda ikna ettiği ve bunun üzerine ilk etapta mağdurun annesinin çantasından 2250 TL alıp sanığa verdiği,

sonrasında da sanığın bu paranın yeterli olmayacağını söylemesi üzerine mağdurun çeşitli tarihlerde evdeki para ve ziynet eşyasını sanığa vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, hileli davranışlarla mağduru aldatıp, mağdurun ailesinin zararına olarak kendisine yarar sağlayan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 43/1 maddesinde düzenlenen zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,