Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/6042 K.2017/8838

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 04/04/2014 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle mahkemenin 09/04/2014 tarihli, 2012/887 - 2013/699 sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu,

sanığın yokluğunda verilen 26.11.2013 tarihli mahkumiyet hükmünün, MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı ve 12/12/2013 tarihinde muhtara teslim edilmek suretiyle tebliğ edildiği anlaşılmışsa da, sanığın 28/11/2012 tarihi itibariyle cezaevinde bulunduğu da gözönünde bulundurulduğunda, yapılan tebliğin anılan sebeple geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; eski hale getirme isteminin kabulü ile yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz ve 04/04/2014 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;