Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/6240 K.2017/11004

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa zorunlu müdafii atanmasının gerektiren bir halin olmaması ve sanığın en son talimat mahkemesince 13.02.2014 tarihinde alınan sorgusu esnasında müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin mahkeme tarafından atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş ise de, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve kendisi tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde;

sanığın kendisine müdafii atandığından haberinin olmadığı, yokluğunda verilen 27/02/2014 tarihli kararın atanan zorunlu müdafiiye tefhim edildiği, hükmün atanan müdafii tarafından temyiz edildiği ve kovuşturma evresinde müşteki olarak dinlenen ..., hırsızlık yapılan evin kardeşi ....'e ait olduğunu, kendisinin emaneten baktığını bildirmesine karşın katılan sıfatını alabilecek surette hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından zarar görmüş bulunan, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmeyen,