Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/6412 K.2018/2183

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş ve Kadıköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/05/2011 tarih ve 2008/1436 E.–2011/815 K. sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

kararın 29/06/2011 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 11/01/2013 tarihinde hırsızlık suçunu işledikleri, bu suçtan yargılanarak 17/12/2013 tarihinde 5237 sayılı TCK 'nın 141/1 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçundan hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın 08/01/2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine Kadıköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/05/2011 tarih ve 2008/1436 E.–2011/815 K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı anlaşılmakla;

sanıkların denetim süresi içinde işlediği 5237 sayılı TCK 'nın 141/1 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri kapsamına alındığı ancak, sanıkların güncel adli sicil kaydının incelenmesinde;

sanık ...’ın deneme süresi içinde 12.08.2011 tarihinde işlediği TCK’nın 142/1-b maddesine uyan suç nedeniyle İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/09/2012 gün ve 2011/604 E. - 2012/699 K. sayılı ilamı ve sanık ...’ın deneme süresi içinde 14.05.2013 tarihinde işlediği TCK’nın 141/1, 143 maddelerine uyan suç nedeniyle İstanbul Anadolu 8.

Asliye Ceza Mahkmesinin 29/04/2014 gün ve 2013/301 E. - 2014/251 K. sayılı ilamı nedeniyle sanıklar hakkında hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olması sonuca etkili görülmemiş, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile işleyen sanıklar hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.