Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/6662 K.2015/10377

Karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından sanık P.. Y..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 163/3, 203/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2014 tarihli ve 2012/88 esas, 2014/34 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/02/2015 gün ve 2015/2848-7903 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/02/2015 gün ve 2015/54914 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1-Kabule göre sanığın Akdeniz E..A.Ş. yetkililerince mühürlenmiş olan sayacın cam kısmından film sokarak kaçak elektirik kullandığı, bu kapsamda mühür bozma suçunu işlediği belirtilmiş ise de, kamu güvenine karşı işlenen suçlardan olan mühür bozma suçunun oluşabilmesi için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının gerekli olduğu,

elektrik dağıtım ve satış yetkisinin özel hukuk kişilerine devrine ilişkin yasal düzenlemelerde özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine dair hüküm bulunmadığı gibi kamusal faaliyetin özel hukuk kişileri eliyle ihale yoluyla yürütülmesinin bahse konu görevlileri kamu görevlisi haline getirmeyeceği, bu itibarla mühür bozma suçunun hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmediği cihetle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisinde,

2-6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2 maddesindeki "Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar." şeklindeki düzenleme karşısında,

sanığın anılan kanunun yürürlüğe girdiği 05/07/2012 tarihinden sonra altı ay içerisinde ödeme yapıp yapmadığının tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1- 1 no'lu kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 203. maddesinde, mührün konuluş amacına aykırı hareket edilmesinin de yaptırıma bağlanmış olması karşısında, sayacın devre dışı bırakılması suretiyle mührün konuluş amacına aykırı hareket edilerek elektrik kullanılması halinde mühür bozma suçu oluşacağından, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.12.2014 gün ve 455-541 sayılı kararı da dikkate alınarak, mühürleme işleminin özel şirketçe yapılmış olması nedeniyle mühür bozma suçunun hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediğine ilişkin bozma istemi yerinde görülmemekle, (ANTALYA) 16.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2014 gün ve 2012/88, 2014/34 sayılı kararına yönelik (1) no'lu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2- (2) no'lu kanun yararına bozma istemine gelince;

6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkra hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kurum zararının giderilmesi halinde öncelikle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekeceğinden, katılan kurumun 11.05.2012 tarihli yazısında, 17.08.2008 tarihinde ödeme yapıldığı bildirilmekle, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle (2) no'lu kanun yararına bozma istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden,(ANTALYA) 16. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 16.01.2014 gün ve 2012/88,